رئیسجمهور آمریکا اکنون با عواقب اشتباه وحشتناکی دست و پنجه نرم میکند: او با وارد شدن به جنگ با ایران، این اشتباه را مرتکب شد. او به شدت نیاز دارد که این جنگ تمام شود، اما تهران عقبنشینی نمیکند.
ایران ویو24 – جهان
به گزارش ایران ویو۲۴ به نقل از جهان، بیبیسی جهانی در تحلیلی از «جرمی بوئن» نوشت: آمریکا و ایران هر دو نشان دادهاند که ترجیح میدهند به جنگی که از زمان آتشبس ۸ آوریل متوقف شده، برنگردند. هیچ کدام اجازه ندادهاند که درگیریهای گاه و بیگاه، مذاکرات با میانجیگری پاکستان، قطر و چند کشور دیگر را مختل کند.
آمریکا نیروی دریایی خود را نزدیک ایران نگه داشته و مطمئناً ایران نیز نیروهایش را در بالاترین سطح آمادهباش حفظ کرده و از فرصت آتشبس برای بازسازی خسارتهای ناشی از حملات آمریکا و اسرائیل استفاده میکند.
تنش نظامی در خلیج فارس، خطر اشتباه در محاسبات و سوءتفاهم را افزایش داده است. آمریکا با نشان دادن حضور نظامی خود در نزدیکی ایران، سعی دارد فشار را برای گرفتن امتیاز در مذاکرات حفظ کند.
اراده ایران سست نشده است
در مقابل، ایران به آمریکا یادآوری میکند که عزمش برای مقاومت تضعیف نشده و در صورت لزوم، به پایگاههای آمریکا و تأسیسات این کشور در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس حمله خواهد کرد.
اولین گامها برای رسیدن به یک توافق بزرگتر میان ایران و آمریکا، حفظ آتشبس و رسیدن به یک «تفاهمنامه» درباره دستور کار مذاکرات است، هرچند رسیدن به همین اهداف هم دشوار به نظر میرسد.
ایران برای بازگشایی تنگه هرمز، بهایی (مثل لغو تحریمها یا آزادسازی داراییهای مسدود شدهاش) مطالبه میکند و به نظر میرسد بازگشایی تنگه هرمز پیششرط شروع مذاکرات جدی باشد.
در حال حاضر، عبور کشتیها از این آبراه حیاتی به شدت کاهش یافته است. ایران پس از حملات آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه (نهم اسفند ۱۴۰۴)، عملاً تنگه هرمز را بسته و تحت کنترل خود درآورده است.
عربستان سعودی بخشی از نفت خود را از طریق خط لوله به بنادر دریای سرخ میفرستد و امارات نیز در خط ساحلی دریای عمان، خط لولهای به پایانههای نفتی خود دارد. با این حال، سایر کشورهای جهان حدود ۲۰ درصد از عرضه عادی نفت و گاز و بخشی از صادرات حیاتی خود را از دست دادهاند.
ادامه بسته بودن تنگه هرمز برای اقتصاد جهانی فاجعهبار خواهد بود. آمریکا دیگر مثل گذشته به نفت خلیج فارس وابسته نیست، اما قیمت بنزین در این کشور همچنان بر اساس قیمت جهانی نفت تعیین میشود.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در شرایط دشواری قرار گرفته است. او اکنون با پیامدهای اشتباه بزرگی روبروست که با گمان پیروزی آسان و وارد شدن به جنگ با ایران، برای خودش درست کرده است. ترامپ و نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، میزان مقاومت و تابآوری ایران را به شدت دست کم گرفته بودند.
ترامپ راه خروج آسانی از این وضعیت ندارد و ایران هم میخواهد شرایط همین طور بماند. رئیسجمهور آمریکا به شدت به بازگشایی تنگه هرمز نیاز دارد. جنگ با ایران در آمریکا بسیار نامحبوب است و تشدید دوباره آن میتواند مردم بیشتری را علیه این جنگ متحد کند.
مشکل ترامپ این است که امتیازهایی که ایران برای بازگشایی تنگه هرمز میخواهد، نه تنها با مخالفت تندروهای حزب جمهوریخواه روبروست، بلکه با تمایل خود او برای نشان دادن پیروزی نیز همخوانی ندارد.
ترامپ به شدت از مقایسه هر توافق احتمالی با ایران (حتی برای تمدید آتشبس) با توافق هستهای سال ۲۰۱۵ (برجام) که متعلق به باراک اوباما بود، بیزار است. او بارها برجام را محکوم کرده و در دوره اول ریاستجمهوریاش از آن خارج شد.
کاملاً روشن است که حملات بیشتر آمریکا (با همراهی اسرائیل یا بدون آن) احتمالاً ایران را از موضع مقاومتاش عقب نخواهد راند.
ترامپ و کابینهاش در دو راهی
ترامپ و اعضای ارشد کابینهاش در تلاشند بین گرفتن امتیاز از تهران و پایان سریع جنگ برای جلوگیری از پیامدهای سیاسی آن، تعادل برقرار کنند.
کشورهای ثروتمند و نفتخیز حاشیه خلیج فارس متحمل خسارتهای اقتصادی بلندمدتی شدهاند و نمیخواهند هزینه بیشتری بپردازند. الگوی تجاری و برنامههای توسعه آنها بر این فرض بود که خلیج فارس پایدار و امن است، اما جنگ جاری ضربه سنگینی به این تصویر زده است.
قطر همراه با پاکستان، یکی از میانجیهای اصلی دیپلماتیک است. امارات روابط راهبردی خود را با اسرائیل تقویت کرده، تا جایی که اسرائیل سامانه پدافندی «گنبد آهنین» را به همراه اپراتورهایش به امارات فرستاده است.
همچنین برخی گزارشها از اقدام نظامی عربستان علیه ایران حکایت دارد، اما منابع عالیرتبه سعودی به تهران اطلاع دادهاند تا در نظر ایران متحد ائتلاف آمریکا و اسرائیل به نظر نرسند.
وقتی ترامپ و نتانیاهو وارد جنگ با ایران شدند، هر دو فکر میکردند برتری هوایی شان برای تغییر نظام سیاسی ایران کافی است، اما سخت در اشتباه بودند. آنها ماهیت حکومتی را که با وجود جنگ، تحریمها و انزوای نیمقرنی، مقاومت چشمگیری نشان داده، درک نکردهاند. اکنون آمریکا و اسرائیل با عواقب این اشتباه مهلک دست و پنجه نرم میکنند؛ شرایطی که برای بقیه جهان نیز صدق میکند.
