سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، در شرایطی برگزار شد که بخش قابل توجهی از هیئتهای دیپلماتیک هنگام ورود او به سالن، در اعتراض به سیاستهای اسرائیل سالن را ترک کردند. اما آنچه این صحنه را به رخدادی فراتر از یک اعتراض نمادین تبدیل میکند، مجموعهای از تحولات همزمان است که نشان میدهد دولت اسرائیل با یکی از دشوارترین دورههای روابط خارجی خود مواجه شده است.
ایرانویو24- رسانه
گزارش آسوشیتدپرس از سفر نخست وزیر رژیم صهیونیستی به نیویورک و حضور در مجمع عمومی سازمان ملل، نتانیاهو را در موقعیتی توصیف میکند که در مقایسه با سالهای گذشته، نهتنها با انتقاد گسترده بینالمللی درباره جنگ غزه و خشونت شهرکنشینان در کرانه باختری روبهروست، بلکه روابط او با مهمترین متحد اسرائیل، یعنی آمریکا، نیز دچار تنش شده است.
آسوشیتدپرس بهطور مشخص به نبود برنامهای برای دیدار نتانیاهو با دونالد ترامپ در جریان سفر به نیویورک اشاره میکند؛ موضوعی که به یکی از نشانههای مهم وضعیت دیپلماتیک نخستوزیر اسرائیل تبدیل شد. {البته ایرانویو24 درباره عدم دیدار نتانیاهو ترامپ در سفر اخیر تردید دارد}
اهمیت گزارش آسوشیتدپرس درباره سفر امسال نتانیاهو صرفاً به صحنه سالن مجمع عمومی محدود نیست. بر اساس گزارش این خبرگزاری، نخستوزیر اسرائیل در سالهای گذشته هنگام سفر به نیویورک معمولاً مجموعهای از دیدارهای سطح بالا با رؤسای دولتها و مقامهای ارشد جهان داشت. اما سفر امسال بسیار محدودتر بود.
آسوشیتدپرس یادآوری میکند که ترامپ در روزهای حضورش در نیویورک با رهبران کشورهای عربی، دانمارک، ژاپن، گرینلند، اوکراین و ونزوئلا دیدار کرد و سپس برای استقبال از شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن بازگشت. نتانیاهو، در مقابل، با فهرست محدودی از رهبران دیدار داشت. دفتر نخستوزیری اسرائیل مدعی شد که رهبران زیادی خواستار ملاقات با نتانیاهو بودهاند، اما برنامه فشرده او امکان دیدارهای بیشتر را فراهم نمیکرد.
این توضیح البته با ارزیابی برخی کارشناسان اسرائیلی و آمریکایی که آسوشیتدپرس با آنها گفتوگو کرده، متفاوت است. ایتان گلبوا، استاد دانشگاه و متخصص روابط آمریکا و اسرائیل، به AP گفته است که سفر امسال ممکن است برای نتانیاهو نتیجه معکوس داشته باشد؛ زیرا نبود دیدار با ترامپ میتواند ضعف روابط نخستوزیر اسرائیل با مهمترین متحد کشورش را برجسته کند. ناتان ساکس از مؤسسه خاورمیانه نیز نبود دیدار با ترامپ را یک فرصت از دسترفته برای نتانیاهو در شرایط کنونی توصیف کرده است.
در روایت آسوشیتدپرس، یکی از مهمترین نشانههای تغییر وضعیت نتانیاهو، رابطه او با ترامپ است. این خبرگزاری مینویسد: نتانیاهو در آغاز سال، در شرایط آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، از ایستادن «شانهبهشانه» با رئیسجمهور آمریکا سخن میگفت. اما ادامه جنگ و اختلاف بر سر نحوه پیشبرد آن، روابط دو رهبر را تحت فشار قرار داده است.
آسوشیتدپرس گزارش میدهد که نتانیاهو و ترامپ از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، هفت بار با یکدیگر دیدار کردهاند؛ اما پس از آغاز جنگ ایران، تنها یک دیدار میان آنها صورت گرفته است. در همین دوره، ترامپ تلاش کرده است این تصور ایجاد نشود که اسرائیل یا نتانیاهو آمریکا را به ورود به جنگی طولانیتر از آنچه تصور میکرد، کشاندهاند. این موضوع از منظر دیپلماتیک اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حتی اگر واشنگتن همچنان متحد اصلی اسرائیل باقی بماند، فاصله میان دولت آمریکا و شخص نخستوزیر اسرائیل میتواند بر قدرت مانور دیپلماتیک تلآویو اثر بگذارد.
یکی از مهمترین نکات گزارش آسوشیتدپرس این است که سخنرانی نتانیاهو را باید در بستر سیاست داخلی اسرائیل نیز مشاهده کرد. نخستوزیر اسرائیل در آستانه انتخاباتی حساس قرار دارد و آسوشیتدپرس مینویسد که سخنرانی او در سازمان ملل، با وجود مخاطب رسمی بینالمللی، تا حد زیادی برای مخاطب اسرائیلی نیز طراحی شده بود.
نتانیاهو از سالها تجربه در سخنرانیهای انگلیسیزبان و استفاده از ابزارهای بصری برخوردار است و آسوشیتدپرس او را سیاستمداری توصیف میکند که در استفاده نمایشی از تریبونهای بینالمللی مهارت دارد. بر اساس همین گزارش، زمانبندی سخنرانی به گونهای بود که بتواند در اسرائیل در ساعات پربیننده تلویزیونی پخش شود. ضمن اینکه هیئت اسرائیلی افرادی با خود به سالن مجمع عمومی سازمان ملل آورده بود که هنگام سخنرانی نتانیاهو، وی را تشویق کنند.
از این منظر، صحنهای که در نیویورک برای مخاطب بینالمللی نشانه اعتراض و انزوای دیپلماتیک بود، برای بخشی از مخاطبان داخلی اسرائیل میتوانست معنای دیگری داشته باشد: این دو تصویر متضاد—نتانیاهو در برابر سالن خالی در نیویورک و نتانیاهو در برابر هوادارانش در قاب تلویزیون اسرائیل—یکی از مهمترین جنبههای سیاسی سفر امسال اوست.
و شاید مهمترین نکته در گزارش آسوشیتدپرس همین باشد: در حالی که نتانیاهو تلاش میکند تصویر یک رهبر مقتدر را در برابر فشارهای خارجی به مخاطب اسرائیلی عرضه کند، همان فشار خارجی اکنون به یکی از مهمترین مسائل سیاسی پیش روی خود او در داخل اسرائیل نیز تبدیل شده است.
