جولیان آسانژ با انتقاد از نقش سیا و پنتاگون در هالیوود میگوید صنعت سینما بخشی از یک سازوکار گسترده برای شکلدهی افکار عمومی و آمادهسازی ذهن جامعه برای پذیرش جنگهای خارجی است؛ سازوکاری که در آن تصویر ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه اغلب به شکل کلیشهای و تهدیدمحور بازنمایی میشود.
ایرانویو۲۴- فیلم و تئاتر
جولیان آسانژ، در اظهاراتی فاش ساخت هالیوود تنها فیلمهایی درباره ایران تولید نکرده، بلکه در شکلدهی افکار عمومی آمریکا برای پذیرش جنگهایی نقش داشته که لزوماً مورد حمایت همه مردم نبودهاند. او به یک سند محرمانهزداییشده سیا در سال ۱۹۹۶ اشاره میکند که طبق آن این سازمان در اوج فعالیت خود سالانه بیش از یک میلیارد دلار برای «مدیریت ادراک عمومی» هزینه میکرد و هالیوود یکی از ابزارهای اصلی این روند بوده است.
همکاری پنتاگون با صنعت سینما
بر اساس دیدگاه موسس ویکیلیکس، وزارت دفاع آمریکا سالهاست از طریق واحدهای ارتباطی خود با صنعت سرگرمی همکاری دارد. در این همکاری، در اختیار فیلمسازانی که مایل به استفاده از تجهیزات نظامی مانند ناوها، جنگندهها و پایگاههای نظامی هستند، امکانات قرار میگیرد؛ اما شرط این حمایت، ارائه تصویری مثبت از ارتش آمریکا در فیلمنامه است و در صورت عدم رعایت این شرط، دسترسی به این امکانات لغو میشود.
نمونههای سینمایی و تصویر ارتش آمریکا
گفته میشود در آثاری مانند «تاپ گان» و «مرد آهنی»، نقش پنتاگون در شکلدهی روایتهای سینمایی قابل مشاهده است و در این میان، تصویر دشمنان آمریکا، بهویژه ایران، اغلب بهصورت محدود و کلیشهای نمایش داده شده است.
بازنمایی ایرانیان در سینما و تلویزیون
در چهار دهه گذشته، شخصیتهای ایرانی در بسیاری از فیلمها و سریالهای آمریکایی اغلب بهعنوان افرادی غیرمنطقی، افراطی، تروریست یا غیرقابل مذاکره تصویر شدهاند.
نمونه فیلمهای شاخص
از فیلم «Not Without My Daughter» در سال ۱۹۹۱ تا «Argo» در سال ۲۰۱۲ و حتی تصویر ایرانیان در فیلم «300»، منتقدان میگویند الگوی کلی این آثار معمولاً سادهسازی فضای سیاسی و نمایش طرف مقابل بهعنوان یک تهدید دائمی بوده است.
اسناد و روایتهای دیپلماتیک
همچنین گفته میشود اسناد افشاشده ویکیلیکس نشان میدهد برخی دیپلماتهای آمریکایی در محافل خصوصی نگاه متفاوتی نسبت به ایران داشتهاند؛ نگاهی که کمتر در تولیدات سینمایی بازتاب یافته است.
زمینهسازی رسانهای پیش از جنگ عراق
پیش از جنگ عراق نیز در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، فیلمهای متعددی با محوریت تروریستهای خاورمیانهای ساخته شد. منتقدان معتقدند تکرار این روایتها میتواند در شکلگیری افکار عمومی برای حمایت از مداخلات نظامی نقش داشته باشد.
روایتهای معاصر از ایران
در سالهای اخیر نیز ایران در برخی فیلمها و سریالهای آمریکایی بهعنوان تهدید هستهای یا دشمن اصلی معرفی شده است. جولیان آسانژ میگوید: ایران همچنان یکی از اهداف اصلی جریانهای نومحافظهکار در سیاست خارجی آمریکا است و برخی چهرههای حامی جنگ عراق، همچنان از سیاست تغییر حکومت در ایران حمایت میکنند.
