مدیر مسئول ایرانویو24، در گفتوگو با ایراندیلی تأکید کرد که تهدید رئیسجمهور آمریکا به اقدام نظامی علیه ایران تحت عنوان حمایت از معترضان داخلی، نه تنها از نظر حقوق بینالملل فاقد وجاهت است، بلکه با اصول اساسی نظم جهانی نیز در تعارض است. وی افزود که ایران با معماری چندلایه بازدارندگی، آمادگی لازم برای مقابله با هر سناریوی نظامی و سیاسی آمریکا را دارد و هرگونه اقدام خصمانه پیامدهای گسترده منطقهای و فرامنطقهای به همراه خواهد داشت.
ایرانویو24 – رسانه
عفیفه عابدی، مدیر مسئول ایرانویو24 در گفتگو با ایراندیلی درباره مبنای حقوقی دخالت آمریکا در اعتراضات داخلی ایران اظهار داشت:
«از منظر حقوق بینالملل، تهدید ترامپ به حمله نظامی علیه ایران به بهانه نحوه برخورد حکومت با معترضان نهتنها فاقد مبنای حقوقی است، بلکه با اصول اساسی نظم بینالمللی نیز در تعارض قرار دارد. چنین تهدیدی هم اصل منع توسل و تهدید به زور در منشور ملل متحد و هم اصل عدم مداخله در امور داخلی دولتها را نقض میکند. نحوه مدیریت اعتراضات، جزو صلاحیتهای داخلی دولتهاست و این دولت ایران است که معترضان واقعی را از مزدورانی که هدفشان ایجاد آشوب است، تشخیص میدهد. ضمن اینکه حقوق بینالملل اجازه نمیدهد دولتی با تهدید نظامی، دولت دیگر را وادار به تغییر رفتار داخلی خود کند. بنابراین، تهدید ترامپ بیشتر یک ابزار فشار سیاسی خارج از چارچوب حقوق بینالملل و برای انگیزههای خصمانه محسوب میشود.»
سابقه آمریکا و پیامدهای سیاست فشار حداکثری
عابدی در ادامه افزود:
«این موضعگیری را نباید جدا از سابقه و انگیزههای سیاسی دولت آمریکا در قبال ایران تحلیل کرد. ایالات متحده سالهاست با استانداردهای دوگانه درباره حقوق بشر، سیاست فشار حداکثری علیه ایران را توجیه میکند، اما در عمل پیامد اصلی این سیاستها متوجه مردم عادی بوده است. تحریمهای گسترده و یکجانبه که مغایر حقوق بینالملل هستند، بحران اقتصادی، تورم و فشار معیشتی بر جامعه ایران را تشدید کردهاند. ترامپ در ژوئن 2025 در جریان مذاکرات هستهای ایران با حمله اسرائیل به ایران موافقت کرد که بر اثر آن بیش از هزار نفر از مردم بیگناه ایران، از جمله زنان و کودکان، شهید شدند. بنابراین تهدید ترامپ نه نشانه تعهد واقعی به حمایت از مردم ایران، بلکه ادامه رویکرد خصمانهای است که با ایجاد وضعیت جنگی، هزینههای سنگینی را بر شهروندان تحمیل میکند.»
وی تأکید کرد:
«مسلماً مردم بیگناه ایران قربانی هر نوع جنگ خواهند بود. ارجاع به مفاهیمی مانند مداخله بشردوستانه یا مسئولیت حمایت نمیتواند چنین تهدیدی را از نظر حقوقی توجیه کند. رفتار آمریکا بهویژه از ۲۰۰۱ تاکنون نشان داده که حقوق بینالملل را نه بهعنوان قاعده الزامآور، بلکه بهعنوان ابزاری گزینشی برای اعمال قدرت تلقی میکند. سابقه مداخلات نظامی آمریکا در عراق، افغانستان، لیبی و سوریه، شاهدی روشن بر خودکامگی و قانونگریزی این کشور در مواجهه با دولتهای مستقل است.»
معماری بازدارندگی ایران
عابدی درباره ظرفیت ایران برای بازدارندگی گفت:
«راهبرد بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران بر پایه یک معماری چندلایه، هوشمند و پویا طراحی شده است. در سطح نظامی، ایران دارای مجموعهای از توانمندیهای متعارف است که ماهیت آنها تدافعی و بازدارنده است، نه تهاجمی. توان موشکی دقیق و بومی، شبکه پدافند هوایی چندسطحی، ظرفیتهای دریایی نامتقارن در آبهای جنوبی، تنگه هرمز و آبهای آزاد، در کنار عمق راهبردی منطقهای، پاسخ سخت ایران را متنوع و غیرقابل پیشبینی میکند.»
وی افزود:
«بازدارندگی ایران محدود به ابزار نظامی نیست. بازدارندگی سیاسی و اجتماعی نقش تعیینکنندهای دارد. گفتمان مقاومت ایران در برابر یکجانبهگرایی آمریکا در سطح منطقهای و جهانی از سرمایه نمادین قابلتوجهی برخوردار است. افکار عمومی بخش عمدهای از جهان ایران را نه آغازگر بحران، بلکه کشوری میبینند که از استقلال خود در برابر قلدری آمریکا و توسعهطلبی اسرائیل دفاع میکند. بنابراین حمایت جهانی از ایران افزایش یافته و جایگاه آمریکا در افکار عمومی و میزان محبوبیت اسرائیل کاهش یافته است.»
پیامدهای احتمالی اقدام نظامی آمریکا
عابدی درباره پیامدهای هر نوع اقدام نظامی آمریکا علیه ایران گفت:
«با توجه به تجربه جنگ ۱۲ روزه، ایران اکنون خود را برای سناریوهای متنوع، پیچیده و غیرقابل پیشبینی آماده کرده است. پیشتر، پاسخ نظامی ایران بر اصول تناسب، تدریج و مدیریت تصاعد بحران مبتنی بود تا هم از کشور دفاع شود، هم دشمن مجبور به عقبنشینی شود و هم دامنه درگیری کنترلپذیر باقی بماند. اما تداوم اقدامات خصمانه آمریکا و اسرائیل احتمالاً تهران را متقاعد کرده که در صورت تکرار سناریوی جنگ، پاسخ پشیمانکنندهتری ارائه دهد.»
وی در ادامه تأکید کرد:
«در سطح سیاسی، ایران به امنیت کشورهای منطقه پایبند است، اما کشورهایی که میزبان پایگاههای نظامی آمریکا هستند، در واقع شریک جرم خواهند بود. جنگ ۱۲ روزه نشان داد ایران ظرفیت بسیج افکار عمومی داخلی و منطقهای را دارد و میتواند موضوع را به یک مبارزه ضد استکباری تبدیل کند. در سطح دیپلماتیک نیز ایران سازوکارهای حقوقی بینالمللی را فعال خواهد کرد، حمایت قدرتهای مستقل را جلب و فشار سیاسی بر آمریکا در نهادهای بینالمللی از جمله شورای امنیت و مجامع منطقهای افزایش خواهد داد. مجموع این اقدامات با هدف افزایش هزینههای راهبردی واشنگتن و کاهش مشروعیت آمریکا طراحی شدهاند.»
آسیبپذیری منطقه و پیامدهای گسترده
عابدی در پایان گفت:
«هرگونه آغاز جنگ جدید از سوی آمریکا علیه ایران پیامدهای گسترده منطقهای و فرامنطقهای خواهد داشت و خاورمیانه و جهان به وضعیت قبلی بازنخواهند گشت. کشورهایی که میزبان نیروهای آمریکایی هستند یا در همسایگی جغرافیایی ایران قرار دارند، بیشترین آسیبپذیری را خواهند داشت. افزایش بیثباتی منطقهای، اختلال در مسیرهای انرژی، تهدید امنیت کشتیرانی و تشدید رقابتهای ژئوپلیتیکی، از پیامدهای فوری خواهد بود. بیشترین آسیب را اسرائیل متحمل خواهد شد و هزینه گزافی خواهد پرداخت. چنین تقابلی نه تنها به نفع هیچ بازیگر منطقهای نیست، بلکه میتواند خاورمیانه را وارد چرخهای جدید از ناامنی ساختاری کند که مهار آن برای همه بازیگران بسیار پرهزینه خواهد بود.»
