سیاست خروش و خموش ترامپ

داستان درگیری‌های ترامپ با رهبر کره شمالی را در دوره اول ریاست جمهوری‌اش به یاد داریم که تا مرز اعلام فشردن دکمه شلیک سلاح‌های هسته‌ای پیش رفتند، ولی خروجی این تنش، آن شد که اجازه یافت پیاده از نقطه صفر مرزی کره جنوبی وارد کره شمالی شده و با کیم جونگ ایل ملاقات کند؛ و حالا داستان گرینلند.

دکتر سید رسول موسوی، دیپلمات پیشین وزارت‌خارجه

دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا با توپی پر به داووس رفت تا اعلام کند چگونه می‌خواهد گرینلند را تصاحب کند و گنبد طلائیش را در آن برپا کند. با صدایی بلند گفت که گرینلند برای امنیت آمریکا حیاتی است و نمی‌تواند تاسیسات مورد نیاز برای ساخت گنبد طلایی را در زمین اجاره‌ای احداث کند و تا آنجا پیش رفت که گفت اگر امروز آمریکا گرینلند را تصاحب نکند فردا چین یا روسیه آن را خواهند گرفت و آمریکا برای جلوگیری از افتادن گرینلند بدست چین یا روسیه لازم می‌داند مالک گرینلند شود. البته این را هم اضافه کرد که او از قدرت نظامی برای گرفتن گرینلند استفاده نخواهد کرد، بلکه با اعمال تعرفه‌های سنگین اروپا را وادار به تمکین خواهد کرد.

ترامپ در سخنرانی خود در داووس همه دوستان خود را مشمول الطاف تحقیر سازی خود کرد و در درجه اول اروپا را که مدعی دفاع از گرینلند شده بود، تحقیر نمود و گفت اگر در جنگ جهانی دوم ما به شما کمک نکرده بودیم، الان داشتید آلمانی و ژاپنی حرف می زدید و در مورد ناتو هم گفت که آن بدون آمریکا هیچ است و اتکای گرینلند به ناتو را مسخره کرد.

او تا آنجا پیش رفت که حتی نتانیاهو را هم که داخل بازی گرینلند نبود، مشمول الطاف تحقیر خود کرد که گمان نکند گنبد آهنی را او برای صهیونیست‌ها ساخته بلکه گنبد آهنی سازه‌ای آمریکایی است.

اما بعد از این همه میدان‌داری مستانه برای تصاحب گرینلند در پستی که در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد نوشت :

بر اساس دیداری بسیار سازنده با دبیرکل ناتو، چارچوبی برای توافق آینده درباره گرینلند و حتی کل منطقه قطب شمال شکل گرفته است.

این راه‌حل در صورت نهایی شدن، توافقی بزرگ برای ایالات متحده و همه کشورهای عضو ناتو خواهد بود.

بر همین اساس، تعرفه‌هایی که قرار بود از اول فوریه علیه گرینلند اعمال شود، لغو شده‌اند.

مذاکراتی نیز درباره گنبد طلایی در گرینلند در حال انجام است و اطلاعات تکمیلی در آینده منتشر خواهد شد.

سیاست خروش و خموش ترامپ منحصر به گرینلند نیست و موارد مختلفی را می‌توان نام برد که او با تهدیدات بزرگ و رجزخوانی وارد گود می‌شود اگر به هدف خود رسید که برنده است و اگر هم دید که به هدف نمی‌رسد سریع سیاست خود را تغییر می‌دهد و چون غول‌های رسانه‌ای را در اختیار دارد شکست خود را پیروزی جلوه می‌دهد.

داستان درگیری‌های او با رهبر کره شمالی را در دوره اول ریاست جمهوری اش به یاد داریم که تا مرز اعلام فشردن دکمه شلیک سلاح‌های هسته‌ای پیش رفتند ولی خروجی این تنش آن شد که اجازه یافت پیاده از نقطه صفر مرزی کره جنوبی وارد کره شمالی شده و با کیم جونگ ایل ملاقات کند.

به هیچ عنوان نمی‌خواهم هزینه‌های سنگین ناشی از تهدیدات و اقدامات عملی ترامپ برای رسیدن به اهدافش را کوچک‌سازی کنم، اما بر این نکته تاکید دارم که عقب نشینی در مقابل ترامپ هزینه‌های سنگین‌تری دارد و ترامپ وقتی با ایستادگی محاسبه شده مواجه می‌شود سیاست خروش خود را به سیاست خموش تبدیل می‌کند. البته خموشی او هم مانند خروشش موقتی است و باید مراقبش بود.