AR | EN

1405-03-16 21:57

AR | EN

1405-03-16 21:57

اشتراک گذاری مطلب

رمزگشایی از نرخ‌نامه ترور در اغتشاشات ایران

در حالی که رژیم صهیونیستی مسئولیت مسلح ساختن اغتشاشگران و عوامل معاند را برای ایجاد یک جنگ خیابانی پذیرفته است؛ رسانه‌های وابسته به رژیم   صهیونیستی و سرویس جاسوسی موساد، بطور موازی از کشته شدن بیش از 12 هزار نفر در حوادث اخیر آمار می‌دهند؛ آماری که چند پیام ضمنی به همراه دارد

ایران ویو24- دفاعی و امنیتی

پروژه کشته‌سازی را باید به‌مثابه یک عملیات چندمرحله‌ای در جنگ ترکیبی صورت‌بندی کرد؛ عملیاتی که با پیش‌دستی روایی آغاز و از مسیر زنجیره‌سازی حوادث، نهادهای رسمی را به واکنش‌های تدافعی وادار می‌کند.

تقریبا از سه ماه پیش از حوادث تلخ دی ماه 1404، ایران ویو 24 در سلسله مطالبی به بررسی سناریوهای دشمن برای خیابان‌های ایران پرداخت.

سناریو یا پروژه «کشته‌سازی» به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های ثابت جنگ ترکیبی علیه جمهوری اسلامی ایران، از سابقه طولانی برخوردار بوده و واجد ماهیتی فراتر از عملیات رسانه‌ای مقطعی است. این پروژه را باید در چارچوب «عملیات شناختی–ادراکی» تحلیل کرد؛ عملیاتی که هدف نهایی آن نه صرفاً تخریب وجهه بین‌المللی، بلکه اختلال در نظام تصمیم‌سازی داخلی، فرسایش سرمایه اجتماعی و شکاف در رابطه دولت–ملت از طریق تولید ادراک تهدیدآمیز است.

در تاریخ 17 مهر 1404، ایران ویو 24 در یادداشتی با عنوان «سناریوهای محتمل برای مسئله «خیابان» پس از جنگ ۱۲ روزه» نوشت: پس از پایان جنگ ۱۲ روزه با یک آتش‌بس شکننده، معادلات فشار بر ایران وارد مرحله جدیدی شده است. تحلیل‌های موجود نشان می‌دهد که رقابت از میدان صرفاً نظامی به حوزه اقتصاد، ادراک و در نهایت «خیابان» منتقل شده است. فرض بنیادین این است که بازیگران خارجی، به ویژه ایالات متحده و اسرائیل، «خیابان» را به عنوان شاه‌صفحه محاسبات خود برای اعمال فشار بر ایران در دوره پساجنگ قرار داده‌اند. بنابراین، دوره پساجنگ، نه دوره آرامش، بلکه آزمون تاب‌آوری ملی در برابر جنگی چندلایه و ادراکی است که میدان اصلی آن، ذهن و زندگی روزمره شهروندان ایرانی است.

در تاریخ 22 آذر 1404، ایران ویو 24 در یادداشتی دیگر از سوی تحریریه خبرگزاری با عنوان «صورت‌بندی فنی پروژه «کشته‌سازی» و سازوکارهای آن» نوشت:

1- پروژه کشته‌سازی را باید یک ابزار پایدار در جعبه‌ابزار جنگ ترکیبی دشمنان غربی-صهیونیستی علیه ایران دانست؛ ابزاری که با حداقل هزینه مادی، حداکثر اثر ادراکی را در تقویت ایران هراسی در سطح داخلی، منطقه و بین المللی تولید می‌کند.

2- نکته حائز اهمیت آن است که به‌واسطه سابقه و تکرارپذیری این ترفند، دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی طرف مقابل اکنون به مجموعه‌ای از ابزارها، زیرساخت‌ها و الگوهای عملیاتی دست یافته‌اند که امکان سوار شدن سریع و سازمان‌یافته بر حوادث و رویدادها را برای آن‌ها فراهم می‌کند. 

3- یکی از مزیت‌های راهبردی این پروژه برای شبکه معاند آن است که حتی در مواردی که عملیات با ناکامی تاکتیکی مواجه می‌شود، حداقلی از «رسوب ادراکی» در افکار عمومی برجای می‌گذارد؛ رسوبی که در مراحل بعدی به‌عنوان لنگر معنایی و پیش‌فرض ذهنی برای فعال‌سازی و تسهیل پروژه‌های آتی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. یعنی از منظر جنگ شناختی، هر پروژه در این جنگ روایی و شناختی واجد خاصیت انباشت اثر است.

پس از آن، تحریریه ایران ویو 24 در تاریخ 14 دی 1404 در یادداشتی با عنوان «تهدید ترامپ و تله کشته‌سازی؛ افکار عمومی چگونه بازی داده می‌شود؟» نوشت: وقتی دونالد ترامپ پیشاپیش تهدید به حمله می‌کند و از پروژه «کشته‌سازی» پرده برمی‌دارد، چه سناریویی در حال شکل‌گیری است و جای افکار عمومی در این بازی چیست؟ در این مطلب با تحلیل اینکه چرا پروژه کشته‌سازی کلید خورده است، منطق بازی این پروژه بار دیگر تبیین شده و در نهایت گفته می‌شود که چگونه افکار عمومی در دام پروژه «کشته‌سازی» نیفتد؟

در مطلب فوق تاکید شده است که خنثی سازی پروژه «کشته‌سازی» بیش از آنکه متوجه نهادهای رسمی اطلاعاتی و امنیتی باشد، مستقیماً متوجه افکار عمومی کشور است که قربانی هر اقدام خصمانه دشمن خواهند بود. 

اکنون پس از حوادث تروریستی 18 و 19 دی ماه؛  شبکه‌های وابسته به رژیم صهیونیستی در یک خبرسازی آشکار با استناد به شماره روی کاور یکی از درگذشتگان این حوادث، ادعایی در راستای پروژه کشته‌سازی و رمز ۱۲ هزار کشته در حوادث اخیر مطرح می‌کنند. مسلما هر عقل سالمی نظر به تحلیل پروژه کشته‌سازی باید به این نکته توجه داشته باشد که هر چه اعداد قربانیان بیشتر باشد؛ پروژه آنها موفقیت‌آمیز جلوه می‌دهد. در واقع البته که هدف طراحان پروژه کشته‌سازی افزایش شمار بیشتر قربانیان و به اعتراف خودشان تا 800 هزار نفر بوده است.

اما لازم به توضیح است که طبق توضیحات کارشناس سازمان پزشکی قانونی در استان تهران درباره تصویر مورد استناد عناصر رسانه‌ای سرویس جاسوسی موساد؛ در ابتدای هر سال شماره‌های جواز دفن در استان تهران با عدد ۰۰۰۰۱ شروع می‌شود و تا پایان سال با وقوع هر مورد فوت این عدد بالا می‌رود تا اینکه با پایان سال و شروع سال جدید مجدد عدد صفر شده و عدد سال جدید با ۰۰۰۰۱ شروع می‌شود. بر این اساس کد اختصاص یافته به کاور درگذشتگان حوادث تروریستی اخیر نیز، بیانگر تعداد کلی موارد ارجاعی از استان تهران به مرکز تشخیص و آزمایشگاهی استان از ابتدای سال تاکنون بوده است.

نکته مهمی که وجود دارد، شماره جواز دفن است؛ عددی که پس از احراز هویت متوفی از سوی اعضای درجه یک خانواده، بالای «برگ اظهارات تحویل‌گیرنده جسد» در یک کادر مستطیل شکل درج شده است. این اعداد در حالی به طرز ناشیانه‌ای از سوی رسانه معاند و اینترنشنال مورد سوءاستفاده قرار گرفته و ملاکی برای آمار جانباختگان شده است؛ که این عدد تنها شماره جواز دفن است و فقط یک شماره‌گذاری برای طی مراحل اداری است.

البته در مجموع بار دیگر باید تاکید داشت؛ هر چه اعداد قربانیان حوادث تروریستی اخیر بیشتر باشد؛ پروژه کشته‌سازی موفقیت آمیز جلوه می‌دهد و رسانه‌های مزدور رژیم صهیونیستی نیز به سهم خود در تحریک این کشتار ابراز پیروزی می‌کنند.

در واقع آمار ارائه شده از سوی کارگزاران و طراحان پروژه کشته‌سازی دو هدف را همزمان دنبال می‌کند؛

  • تحریک دوباره اغتشاشات و تداوم پروژه کشته‌سازی
  • و همچنین القای پیروزی به سرمایه‌گذاران آمریکایی و صهیونیستی در پروژه کشتار مردم 

لازم به تاکید دوباره است که جانیانی که در غزه بیش از 70 هزار نفر را کشته‌اند و مردم غزه برای آنها تبدیل به اعدادی بی‌معنا شده است که کشتار آنها ادامه دارد؛ قطعا خیرخواه مردم ایران نبوده و نخواهند بود و برای آنها مردم ایران اعدادی محسوب می‌شوند که هر چه بیشتر قربانی شوند؛ پروژه کشته‌سازی آنها موفقیت آمیزتر خواهد بود؛ اعداد پروژه دشمنان ایران نباشید

سناریوهای محتمل برای مسئله «خیابان» پس از جنگ ۱۲ روزه

 

صورت‌بندی فنی پروژه «کشته‌سازی» و سازوکارهای آن

 

تهدید ترامپ و تله کشته‌سازی؛ افکار عمومی چگونه بازی داده می‌شود؟

 

اشتراک گذاری مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیاسی
جهان
تحلیل و یاداشت ها