یک تحلیلگر سیاسی در پاسخ به این پرسش که گروهی در داخل براین باورند که جنگ ادامه یابد برخی نیز میگویند مذاکره باید صورت بگیرد، میگوید: ما اصلاً نباید در بحث جنگ و صلح بحث کنیم. به هر حال، ارکانی دارد. حاکمیت، رهبری، شورای عالی امنیت، شورای دفاع، فرمانده نیروهای مسلح دارد و آنها معادلات را تعیین میکنند برای اینکه ما آتشبس را بپذیریم یا نپذیریم، مذاکره بکنیم یا نکنیم.
ایرانویو۲۴- اقتصادی
حسین کنعانیمقدم، تحلیلگر سیاسی، در گفتوگو با ایران ویو۲۴، درباره وحدت و انسجام در دوران جنگ امریکا عیله ایران گفت: توصیه امام انقلاب، خصوصاً امام شهیدمان، همیشه بر این بوده که وحدت یکی از مهمترین قدرتهای بازدارندگی است و باید مورد توجه جدی قرار بگیرد. رمز پیروزی انقلاب وحدت بود. پس ما باید نه فقط در شعار و نه فقط در رسانه بحث وحدت را مطرح کنیم، بلکه در عمل و ساختارهای سیاسی و اراده سیاسی کشور، وحدت ملی را در همه ردهها چه در مدیران میانه، و همچنین به هر حال همه آنها آمدند پای کار و به عنوان سرمایه اجتماعی مهمترین عنصر تعیینکننده در بحث دیپلماسی و میدان هستند، نیاز به روشهای خاص خودش دارد.
وی ادامه داد: در یک زمانی مطرح میکنند که ما دنبال وفاق ملی هستیم، خوب است، اما وفاق ملی شاخصهایی دارد و باید در همه ابعاد روی آن کار شود. ولی وفاق سیاسی به تنهایی کفایت نمیکند. بعنوان مثال، احزاب، گروهها، تشکلهای سیاسی، جناحهای مختلف بیایند بیانیه بدهند یا مثلاً اعلام کنند که ما در وحدت و انسجام هستیم، این خوب است و اظهار آن ضرورت هم دارد، اما باید در عمل هم وقتی وارد رقابت سیاسی میشوند دیگر این نباشد که منافع ملی و امنیت ملی را به خطر بیندازند.
او تصریح کرد: ترامپ هم یک شاگرد تنبل برای انگلیسیهاست. انگلیسیها میگفتند تفرقه بینداز و حکومت کنیم. او فکر کرد این جنگ روانی را اگر راه بندازد و بگوید که در ساختار حاکمیتی ایران اختلاف وجود دارد (بین سران قوا)، میتواند در شکلگیری آن اراده سیاسی که در کشور ما بهش نیاز داریم تأثیرگذار باشد، چون در جنگ ارادهها و جنگ روایتها، اگر دشمن نفوذ کند و اختلاف بیندازد، کار خیلی سخت خواهد شد. ولی شاهد بودیم نتواست این کار را انجام بدهد. خوشبختانه اعلام کردند که هیچگونه اختلافی نداریم و عملاً این را به بایگانی فرستادند. اگر تشکل سیاسی نداریم، اگر اختلاف سلیقه داشته باشیم، شرایط کشور جنگی است، خب اینها میتواند کمک کند به شرایط وحدت و انسجام داخلی.
کنعانی مقدم اظهار کرد: دشمن در طراحی خودش این را بارها تکرار کرده که فشار حداکثری از بیرون، تهدید و ترور و جنگ و شورش از داخل. یعنی امیدش به این است که در داخل خلافی کاری کند که حاکمیت از حمایت و پشتیبانی مردم بیبهره بشود. خب، در این جنگ اخیر هم مردم نشان دادند که هر موقع سختی برای شما اتفاق میافتد، جنگ اتفاق میافتد، مشکلات زیاد میشود، مستحکمتر و قویتر و مثل فولادی هستند که مرتب چکشکاری میشود و به هم پیوند خورده است. یعنی میدان مقاومت، مردم، خیابانها و استحکامشان وحدت و انسجام است.
این تحلیلگر با اشاره به جنگ پنجاه و چهار روز امریکا و اسرائیل علیه ایران پاسخ داد: جنگ چیز خوبی نیست. اینکه بگوییم پیروز یا شکست خورده، همیشه اینجا معلوم میشود. پیروز و شکست را از تعداد ساختمانهایی که تخریب شده و تعداد کشتهشدگان نمیتوان تشخیص داد که کی شکست خورده، فقط اهداف مهم است.
وی در ادامه افزود: آمریکاییها فکر میکردند با زدن رهبران ما، قهرمانان ما، امام شهید ما، فروپاشی در نظام اتفاق میافتد، اما برعکس شد و نشد. رهبر جوان ما دنبال این بودند که با تأسیس حاکمیت مرکز، بحث تجزیهطلبی را در کشور دنبال کنند، اما این فرصت شد برای نیروهای مسلح ما که مراکز تجزیهطلب را مورد هدف قرار بدهند. دنبال این بود که در خلیج فارس تسلط پیدا کند بر انرژی جهان که در اختیار ماست و آنها نتوانستند. دنبال این بودند که با پایگاههای خودشان و کشورهای عربی، برای خودشان کاسبی کنند، این هم اتفاق نیفتاد و مورد هدف قرار گرفتند. دنبال این بودند که بحث فشارهای ایران برای تسلیم شدن در بحثهای مقاومت و هستهای را عملی کنند که هیچکدام اتفاق نیفتاد و برعکس، هژمونی آمریکا به چالش کشیده شد. دیگر آمریکاییها نمیتوانند هیچ جای دنیا بگویند که ما میآییم برایتان امنیت میآوریم یا ما هر کاری بخواهیم میتوانیم انجام بدهیم. این شکست اصلی و واقعی است که در صحنه اتفاق افتاده.
کنعانی مقدم در پاسخ به این پرسش، گروهی در داخل براین باورند که جنگ ادامه یابد برخی نیز میگویند مذاکره باید صورت بگیرد خاطرنشان کرد: ما اصلاً نباید در بحث جنگ و صلح بحث کنیم. به هر حال، ارکانی دارد. حاکمیت، رهبری، شورای عالی امنیت، شورای دفاع، فرمانده نیروهای مسلح دارد و آنها معادلات را تعیین میکنند برای اینکه ما آتشبس را بپذیریم یا نپذیریم، مذاکره بکنیم یا نکنیم. نکته بعدی این است که هیچکس این را تجویز نمیکند که ما عقبنشینی کنیم در مقابل زیادهخواهیهایی که آمریکا دنبال میکند. هر کجا ما عقبنشینی کردیم، بعداً بیشتر عقب آمدیم. پس دیپلماسی مقاومتی را جایگزین دیپلماسی همراه با احتیاط کنیم.
